Ruchy w siatkówce

Filed Under (Uncategorized) by admin on 05-09-2016

0

Czerwień wzrokową spotykamy u wszystkich zwierząt, które posiadają w siatkówce pręciki, niema jej tylko w siatkówce kur i gołębi. U ryby, która posiada tęczówki białe, zmiany czerwieni wzrokowej można oglądać bezpośrednio za pomocą wziernika ocznego. Po odkryciu Bolla i po badaniach Kihnego sądzono, że sprawa powstawania wrażeń wzrokowych została wyjaśnioną i przypisywano czerwieni wzrokowej główną, a przynajmniej bardzo ważną rolę w akcie widzenia. Dziś jednak wiemy, że znaczenia tego nie posiada ona wcale. I tak wiadomo, że w miejscu wyraźnego widzenia, czuła warstwa składa się z samych tylko czopków, które, jak wiadomo, nigdy nie zawierają czerwieni. U wężów, które nie posiadają pręcików, nie ma też w oku czerwieni wcale. Nie ma jej również w siatkówce gołębi i kur mimo obecności pręcików. Wszystkie te zwierzęta widzą jednak we dnie równie dobrze jak inne, których oczy wyposażone są w czerwień. Do czerwieni w siatkówce przywiązana jest zdolność przystosowywania się oka do słabych stopni oświetlenia, czyli tzw. adaptacya, o której będzie mowa poniżej. W każdym razie poznanie własności czerwieni wzrokowej upoważnia nas do przypuszczenia, że prawdopodobnie istnieją w siatkówce inne jeszcze ciała wrażliwe na światło, i że od zmian, jakim one pod działaniem energii świetlnej ulegają, zależy może właściwa istota widzenia. Ruch komór barwikowych i ruch barwika komórkach nie jest zjawiskiem właściwem wyłącznie tylko oku, Wiadomo bowiem, że komórki barwikowe i w innych okolicach ciała posiadają kurczliwą protoplazmę, która wykonywa ruchy pod wpływem światła.X Takim ruchem komórek barwikowych tłumaczą się zmiany zabarwienia skóry kameleona. Otóż podobne ruchy spostrzegać można i w komórkach barwikowych siatkówki. Ruchy te wybitne są u ryb i u płazów, jej wybitne u gadów i u ptaków. U ssawców i u człowieka są o e małp wyraźne. O istnieniu ich jednak świadczy spostrzeżenie Hiarego i Angeluceiego, że u królików i psów tapetum silniej przylega do siatkówki naświetlonej, niż do siatkówki, która była przechowana w ciemności. Znaczy to, że pod wpływem światła wypustki komórek przybłonka siatkówkowego wniknęły pomiędzy zewnętrzne człony czopków pręcików. Engelmann (1885) wykazał, że ruch komórek barwikowych występuje nie tylko pod wpływem bezpośredniego naświetlenia siatkówki, ale także przy naświetleniu drugiego oka. U żab ruchy barwikowe w siatkówce można wywołać nawet przez naświetlenie tylnych łapek, albo grzbietu. [patrz też: ginekolog Warszawa, Ginekolog łódź, ginekologia estetyczna ]

Comments are closed.