Plamka Mariotte’a

Filed Under (Uncategorized) by admin on 05-09-2016

0

Wpatrując się w punkt naznaczony na białym papierze i wodząc w okolicy plamy Mariotte’a ołówkiem, można z wielką dokładnością wykreślić jej granice. Posiada ona kształt nieco owalny, odpowiadający dokładnie kształtowi tarczy nerwu wzrokowego, Dają się wykazać nawet krótkie wypustki, które odpowiadają grubszym rozgałęzieniom żyły i tętnicy siatkówkowej. W obrębie plamy tej oko nie widzi żadnych przedmiotów, a że w zwyczajnych warunkach nie zdajemy sobie sprawy z jej istnienia, to pochodzi stąd, że najdrobniejszy ruch wykonany okiem wystarcza, żeby przedmiot, który znikł w plamie Mariotte’a, znowu się z niej wychylił. Jeśli bowiem wzrok z białego krzyżyka przeniesiemy na jakikolwiek punkt sąsiedni. wedł. Helmholtza, biały krążek natychmiast się wychyla części lub w całości. Zresztą przy patrzeniu obuocznem, obie plamki Mariotte’a nie przykrywają tego samego przedmiotu tak, że przedmiot znikający w obrębie jednej plamy Mariotte’a, daje w drugiem oku obraz padający na wrażliwą okolicę siatkówki i z tego powodu widziany jest tem drugiem okiem. Dalszego dowodu, że warstwa pręcików i czopków jest warstwą wrażliwą na Światło, dostarczają pomiary Millera odnoszące się do cieniów naczyń siatkówkowych,  że wrażliwymi są nie tylko czopki, lecz i pręciki, wynika z faktu, że u królików i niektórych innych gryzoni widzenie istnieje pomimo, że zwierzęta te posiadają w siatkówce swej same tylko pręciki, a czopków nie mają wcale. Nareszcie najważniejszego dowodu dostarczają badania bystrości wzroku. Dwie gwiazdy, których odległość kątowa wynosi mniej niż przedstawiają się prawidłowemu oku jako jedna gwiazda. Tylko wyjątkowo bystre oko rozpoznaje dwie takie gwiazdy jako dwie, jeśli odległość ich nie przekracza 1. Otóż według Listinga odległość punkcikowatych obrazków siatkówkowych dwóch gwiazd świecących w odstępie 6Y wynosi 000,438 mm. Z drugiej strony badania histologiczne wykazują, że grubość, poszczególnych czopków w plamce żółtej wynosi mm. Widzimy zatem, że zachodzi znaczna zgodność między obliczeniami w oku schematycznem, a histologicznymi pomiarami i że widocznie obrazki dwóch gwiazd, których odległość kątowa jest większą niż 60, dochodzą do świadomości jako dwa odrębne wrażenia dzięki temu, że padają nie na powierzchnię jednego czopka, lecz na dwa czopki sąsiednie. Badania nerw wzrokowy zawiera około miliona włókien. Natomiast obliczono, że liczba czopków w całej siatkówce wynosi mniej więcej 3 miliony. W plamce żółtej, gdzie ich jest najwięcej, przypada na jeden mm2 13.200—13.800 czopków. Pręcików w całej siatkówce ma być 18 — 21 milionów. Ponieważ z drugiej strony liczba włókien w nerwie wzrokowym wynosi w przybliżeniu około więc zachodzi pytanie, jak wiązki łączą się z temi włóknami wrażliwe składniki siatkówki. Natomiast każda komórka zwojowa tej warstwy się z dwiema komórkami warstwy jądrzastej zewnętrznej, każda wreszcie z tych ostatnich z jednym lub częściej z dwoma czopkami. Wynika z tego, że jednemu włóknu osiowemu w nerwie wzrokowym odpowiadają 3 lub nawet 4 czopki. Tak się ma rzecz w obrębie plamki żółtej. Im bardziej ku obwodowi siatkówki, tem na większą skalę odbywa się ta redukcya torów nerwowych tak, że na jedno włókno osiowe przypada kilkanaście elementów wrażliwych siatkówki, [podobne: ginekolog Warszawa, Ginekolog łódź, ginekologia estetyczna ]

Comments are closed.