Mięśnie oczne

Filed Under (Uncategorized) by admin on 05-09-2016

0

Mięśnie oczne zewnętrzne dzielimy zazwyczaj na trzy pary antagonistów; 1-szą parę stanowią mięśnie proste: wewnętrzny i zewnętrzny, II-gą mięśnie proste: górny i dolny, III-eią mięśnie skośne: górny i dolny. Ściśle biorąc antagonizm tych par mięśniowych nie jest dokładny, bo w takim razie mięśnie każdej pary musiałyby działać na jedną wspólną oś obrotu. Tymczasem kierunek osi dla poszczególnych mięśni każdej pary jest cokolwiek odmienny. Różnice jednak są tu tak nieznaczne, że możemy je bez szkody pominąć, Dla każdego mięśnia istnieje tak zw. płaszczyzna obrotu. Płaszczyznę tę wyznaczają punkty obu przyczepów danego mięśnia i punkt obrotowy gałki ocznej, Oś obrotu jest linią do tej płaszczyzny w punkcie obrotu prostopadle poprowadzoną. Uwzględniając położenie punktów przyczepienia poszczególnych mięśni z jednej strony do ścian oczodołu, a z drugiej do gałki ocznej, a tem samem kierunek działania ich siły, możemy z łatwością wywnioskować, na czem to działanie każdego z nich polega. Mięśnie proste wewnętrzny i zewnętrzny powodują obrót gałki dookoła osi pionowej. Pierwszy z nich przywodzi oko rogówką ku nosowi (addukcya), drugi odwodzi je ku skroni (abdukeya). Mięsień prosty górny podnosi rogówkę, przywodzi ją i skręca przywodzi ku wewnątrz nosowi. Mięsień skręca prosty oko na dolny zewnątrz. obniża Glównem działaniem tych mięśni jest zwracanie oka rogówką ku górze i ku dołowi i w țym tylko gonistów. Mięsień skośny górny powoduje skręcenie gałki na wewnątrz, obraca rogówkę ku dołowi i odwodzi ją ku skroni. Mięsień skośny dolny skręca gałkę na zewnątrz, obraca rogówkę ku górze i odwodzi ją ku skroni. Głównem działanien tych mięśni jest skręcenie oka i w tym tylko względzie stanowią one pary antagonistów.  Biorąc na uwagę wymienione kierunki działania poszczególnych mięśni, zrozumiemy, że zwroty oka odbywające się w płaszczyźnie poziomej t. j. w prawo i w lewo, zależą wyłącznie od mięśni prostych wewnętrznego i zewnętrznego. Natomiast zwrot w górę i w dół odbywa się wskutek równoczesnego działania w pierwszym przypadku mięśnia prostego górnego i skośnego dolnego, w drugim mięśnia prostego dolnego i skośnego górnego. Przy tem połączeniu działanie odwodzące mięśni skośnych znosi się działaniem przywodzącem mięśni prostych. Tak ‘samo znosi się ich działanie w kierunku skręcenia, natomiast mięsień prosty górny i skośny dolny wspierają się wzajemnie w podnoszeniu rogówki, a prosty dolny i skośny górny w obniżaniu rogówki. Przeprowadzenie oka z położenia pierwszorzędnego w jedno z położeń trzeciorzędnych t. j. zwrot spojrzenia w kierunkach skośnych, odbywa się przez równoczesne działanie kilku mięśni. Załączona rycina 193 na której strzałki wskazują kierunki ruchu przedniego odcinka gałki, litera T oznacza stronę skroniową, a N stronę nosową, wyszczególnia mięśnie, które wchodzą w grę przy przejściu oka z położenia pierwszorzędnego w różne położenia drugorzędne i w różne położenia trzeciorzędne. W tym ostatnim wypadku obrotowi gałki towarzyszy pewne nieznaczne okręcenie dookoła osi strzałkowej. Dodać należy, że schemat ten odnosi się tylko do ruchów wychodzących z położenia pierwszorzędnego i musi być brany z pewnem zastrzeżeniem, bo, jak wspomnieliśmy wyżej, poszczególne pary mięśniowe nie działają ściśle antagonistycznie. [podobne: gazetka biedronka, Choroba Scheuermanna, wysiłkowe nietrzymanie moczu ]

Comments are closed.